alma verme dengesi

Alma Verme dengesi çok önemlidir. Herkes hayatındaki en az bir kişiye karşı daha verici davranır. Dengeler bozulduğunda enerji akışı da bozulur.

Sürekli veren tarafın enerjisi bir süre sonra o kadar aşağı iner ki ya hasta eder ya da negatiften çalışır. Negatiften çalışmada, kişi sürekli şikayet ettiği için bazen karşı tarafa duygusal baskı ile istediğini alma kalıbına dönüşür. İlişkiler yıpranır.

Enerjimiz ve zamanımız çok kıymetli olduğu gibi bilgisini ve tecrübesini paylaşan insanlar da o kadar kıymetlidir. Alma verme dengesini sağlamazsak enerjimizi de, zamanımızı da kaybederiz. Sürekli birilerine iyilik yapmak adi altında kendinden verme gerçekleşiyorsa bu aslında bir süre sonra kibre de dönüşür. En verici benim! Kibir insanın kendi özüne yaptığı en büyük kötülüktür.

Nasıl ki her gün gittiğiniz fırına, her gün buraya geliyorum bir ekmek de bedava ver, bugünlük senden olsun diyemiyorsak, çevremizdeki insanların emeklerine, zamanlarına da saygılı olmalıyız.

Su sıralar değeri yeni fark edilen Aile diziminin özünde şu vardır. Bu dünyada bizden almadan bize kendinden sınırsız verebilen iki insan vardır. Anne ve babamız. Onların dışındaki herkesle alma ve verme dengemizi kurmamız gerekir.

Anne ve babanın genlerinden geldiğimiz için enerjisel olarak zaten bir akış vardır. Hem morfogenetik hem de epigenetik olarak yani istesek de istemesek de o bağ kopmaz. Köklerini inkar etmek, kabullenmemek daha başka sorunları beraberinde getirir, o ayrı bir konu.

Toparlarsak; alma verme dengesini iyi kurmak gerekir. Eğer o kişiyle iletişiminiz yoksa o zaman en azından onun adına ağaç dikin, sadaka verin, bir hayvana yardım edin. Bu dünyaya onun adına bir katkınız olsun.

En önemlisi ise rıza almaktır. Ama önce kendimize hakkımızı verelim, kendimizden razı olalım.

Sevdiklerimizin bize ayırdığı zaman, emek ve arkadaşlığı için de teşekkür edelim ve şükredelim.